رستوران محلی شمال

از دیر باز تهیه غذای روزانه برای ایرانیان جزء  جدا نشدنی روزمره بوده. یکی از اصلی تر ین دلایل کار و تلاش و کسب درآمد برای تهیه خوراک می باشد به طوری که می توان گفت حداقل 3/1 درآمد خانوار صرف هزینه های خوارک می شود.

در گذشته زمانی که وسایل طبخ غذا مانند امروز پیشرفته و قابل دسترس نبوده زمان بیشتری از عمر آشپز ها صرف پختن غذا صرف می شده. به طوری که برای فراهم نمودن حرارت پخت ساعت ها وقت صرف میشد. در تاریخچه آشپزی  دوره قاجار که حکومت های درباری اشرافی وجود داشت می توان اشرافیت را در طبخ غذا دید.

دربار آشپزهای مخصوص به خود را داشت حتی بسیاری از مرفهین و بزرگان شهر نیز برای طبخ غذای روزانه آشپزی را به استخدام در می آوردند. آشپز ها برای طبخ وعده غذایی محصولات گیلانی نهار از ساعت های ائلیه صبح حدودا 6 صبح شروع به  کار میکردند تا وعده غذایی را بتوانند سر وقت آماده کنند.

یکی از مسایل مهم ر طبخ فراهم نمودن آتش بود که در زمستان با مشکل روبرو بود. برای طبخ های خانگی بیشتر از تنورها و اجاق های نفتی استفاده میشد.یکی از دلایل خوش طعم بودن غذاهای زمان گذشته استفاده از آتش بود که طعم دودی به غذا می بخشید، امروزه در پیکنیک های خانوادگی برای لذت بردن بیشتر از فضای طبیعی طبخ غذا را بر روی آتش انجام می دهیم.

یکی دیگر از علت های خوش طعم بودن غذاهای گذشته استفاده از ظروف قدیمی بیشتر ظروف مسی بوده که طعم خاصی به غذا میداده. امروزه از لحاظ علمی روشن شده استفاده از ظروف مسی و روی در طبخ غذا بسیار مفید بوده و خاصیت غذا را دو چندان می کند.استفاده از مواد اولیه خاص و تازه همیشه در دستور پخت غذای ایرانی موجود بوده.فرآورده های سرزمین ایران متنوع و ممتاز است. از این جهت که در این سرزمین همه جور اقلیمی گرمسیر، سردسیر، بیابانی، دریایی، دشتی، کوهستانی پیدا می شود، ثانیا ایران بخشی از نوار حاصل خیزی که از دامنه های هیمالیا تا سواحل اروپایی دریای سیاه کشیده شده است و سرزمین های کشمیر، افغانستان و پاکستان و آسیای صغیر تا یونان و پاره ای از اروپای شرقی را در بر می گیرد. میوه و سبزی و تره باری که در این نوار از خاک ایران بدست می آید از لحاظ عطر و طعم در جهان بی مانند است. گوشت، شیر و کره و روغن این منطقه هم به همان دلایل بر نظایر خود در سایر جاها امتیاز دارد.

دم کشیدن و جا افتادن غذا، آشپزی ایرانی را از سایر شیوه های آشپزی ممتاز می کند. ملل دیگر، به هر دلیلی که باشد، بیشتر غذاهای خود را به سرعت آماده می کنند، و در بعضی موارد مثلا آشپزی چینی، بسیاری از مواد را فقط مختصری تفت می دهند، یا به اصطلاح می ترسانند، و بصورت نیم پز می خورند. در اروپا هم این رسومات چینی تا حدی رایج شده است. از آن جا که ذائقه ما ایرانی ها به غذای دم کشیده و جا افتاده عادت دارد، بسیاری از ما برای قبول این نوع غذاها آمادگی ندایم؛ ولی البته این امر چیزی جز عادت نیست و لذت بردن از هر نوع آشپزی را با اندکی کنج کاوی و تحمل می توان آموخت

نکته ای که با یک نگاه کلی به آشپزی ایرانی روشن می شود، این است که هر کدام از غذاهای اصلی ایرانی الگویی است که بواسطه قرن ها تجربه بدست آمده است و می توان آن را با مواد گوناگون پر کرد. برای دیدن این حقیقت کافی است به انواع پلو و خورش و آبگوشت و اشکنه و کوکوی ایرانی نگاهی بیندازیم : در همه این موارد می توان گفت که امکان تنوع بی پایان است، در حالی که هویت غذا (چه آبگوشت باشد چه خورش) سر جای خود باقی می ماند. بنابر این خورش، آبگوشت یا اشکنه ی ایرانی یک خوراک معین نیست، بلکه یک الگویی است برای درست کردن غذاهای بیشماری که می تواند با هر فصل از سال یا هر منطقه ای از کشور، یا با ذوق و توانایی هر پزنده و خورنده ای جور در بیاید. این کیفیتی است که آشپزی ایرانی را بطور کلی از آشپزی سایر ملل ممتاز می کند.

 غذاهای سنتی ایرانی متنوع و بین المللی هستند. عادت های غذایی سنتی ایرانی از مدیترانه، یونان باستان رم و آسیا و از غذاهای خاص آنها الهام گرفته است.

ایران ادویه ها هندی را وارد غذای خود کرده است و به دنبال آن دستورهای غذایی هماهنگ با ذائقعه ایرانی را در طول تاریخ ابداع کرده است.

از طرفی ادویه های ایرانی مثل نعناع، ریحان و گشنیز، زیره، میخک و البته زعفران از گذشته از طعم دهنده های مهم غذاهای مختلف در تاریخ ایران بوده است.

در آشپزی ساسانی و قبل تر از آن میوه های و دانه ها جزو جدا نشدنی غذاهای ایرانی شدند. از این میان می توان به گردو، پسته، انار و کنجد و اواع دانه ها اشاره کرد. با طی گکردن دوره های مختلف غذاهای سنتی ایرانی رنگ و روی خاصی به خودشان گرفتند.

ترکیب متعادل میوه ها، سبزیجات، گوشت ماکیان، سبزیجات معطر، دانه ها و محخلوط آنها با برگ و عصاره گل رز اعتقاد اصیل در پس غذاهای سنتی ایرانی این است. چنین ترکیبی به عنوان رژیم عالی شناخته می شده که به بدن قدرت می دهد و آن را سلامت می کند

ایرانی ها در دوره بیزانس از علوم پزشکی یونان الگوی زیادی گرفتند. مفهو هایی مثل سردی و گرمی همه در بطن دانسته های پزشکی برای بالانس بدن تعریف گردید و غذاهای سنتی ایرانی و طرز تهیه آنها را به شدت تحت تاثیر خود قرار داده است. از این رو برای مثال دانه های سرد انار با گردوی گرم در غذا ترکیب می شوند تا خورشت ها ایرانی به خود شکل و فرم بگیرند

غذای سنتی قرن ها است که ارزش و جایگاه بسیار بالای در ذهن افراد داشته است و تجربه میل غذا در رستوران سنتی ایده ای است که از آن بازه زمانی زیادی نمی گذرد

غذاهای معروف ایران...